Sztuki wizualne

Ruszył VIII Ogólnopolski Konkurs Satyryczny – Manufaktura Satyry

Już po raz ósmy Miasto Żyrardów organizuje Ogólnopolski Konkurs Satyryczny – Manufaktura Satyry. Podobnie jak w latach ubiegłych tegoroczny temat konkursu nawiązuje do zabytków i historii miasta. Prace konkursowe można nadsyłać do 20 czerwca 2017.

Link to Poland jest patronem medialnym konkursu.

Dodaj komentarz

Ruszył VIII Ogólnopolski Konkurs Satyryczny – Manufaktura Satyry organizowany przez Miasto Żyrardów.

Tematem głównym tegorocznego konkursu jest: ,,Architektura ceglana. Żyrardów miasto z czerwonej cegły”

Konkurs adresowany jest zarówno do artystów mieszkających w Polsce, jak i poza jej granicami. Prace konkursowe można nadsyłać do 20 czerwca 2017 r. 

Regulamin konkursu (PDF)

Karta zgłoszenia (PDF)

 
Architekci i murarze. Zabytki. Mury i cegły.

Cegła obok kamienia i drewna, jest najczęściej wykorzystywanym materiałem budowlanym w historii ludzkości. Jej początki sięgają starożytności, kiedy to mieszkańcy Mezopotamii, Egiptu i Babilonu wznosili swoje budowle z cegieł suszonych na słońcu. Jednak jej początki sięgają już 7 tysięcy lat p.n.e. kiedy wyrabiano ją w Jerychu i Jarmo. Znacznie większą trwałość, dzięki procesowi wypalania ceramicznego cegła zyskała w połowie III tysiąclecia p.n.e. w Mezopotamii. Stosowano ją jednak tylko do budowy najważniejszych obiektów. Wypalanie było bowiem procesem bardzo kosztownym ze względu na brak materiału opałowego. Suszone i wypalane cegły wyrabiano również w Chinach i Indiach.

W prekolumbijskiej Ameryce wznoszono budowle głównie z cegieł suszonych. W Grecji i Rzymie również stosowano cegły suszone. W Grecji cegłę wypalaną zaczęto używać ok. IV w. p.n.e. Najpóźniej, bo w połowie I w. p.n.e. zastosowali ją Rzymianie. W Europie produkcja cegieł została spopularyzowana w XI w. Wraz z narodzeniem gotyku w XIII wieku we Francji, cegła wypalana stała się najważniejszym materiałem budowlanym.

Ówcześni budowniczowie obok charakteru konstrukcyjnego wykorzystywali jej walory dekoracyjne. Imponujące elewacje z cegieł powstały głównie w rejonach Europy Północnej – w północnych Niemczech, Anglii, Holandii, Belgii, oraz krajach skandynawskich. Renesans i barok sprawiły, że cegła straciła swe wartości dekoracyjne, stając się wyłącznie elementem konstrukcji. W drugiej połowie XIX wieku produkcja cegieł rozwinęła się na masową skalę dzięki nowym wynalazkom – piecowi kręgowemu i mechanicznej prasie ceglarskiej. Zapanowała moda na surowe, nietynkowane budynki ceglane. Świadectwem tamtych czasów są budynki przemysłowe i powstające wokół nich osady fabryczne. Niektóre z nich dały początek późniejszym miastom. Tak właśnie było z Żyrardowem. To niezwykłe miasto powstało z osady fabrycznej rozwijającej się wokół pierwszej na ziemiach polskich fabryki lniarskiej. Żyrardowska starówka jest przykładem idealnej XIX-wiecznej osady fabrycznej, która przetrwała niemal w pierwotnym stanie do naszych czasów. Od roku 2012 jest Pomnikiem Historii. W jej obrębie znajduje się kilkaset zabytkowych budynków. Do najważniejszych z nich należą budynki fabryczne Starej i Nowej Przędzalni, Resursa, kantor, ochronka, szpital, magistrat i kościoły. Większość z zabytkowych budowli powstała z czerwonej radziejowickiej cegły. To stwarza niepowtarzalny klimat miasta, zwanego dawniej ,,czerwonym Żyrardowem”. Wiele budynków projektowali znakomici architekci. Jan Jakub Gay zaprojektował budynek Starej Przędzalni, Fritz Lessner kościół augsbursko-ewangelicki, Józef Pius Dziekoński żyrardowską farę, a Romuald Miller budynek drugiego dworca kolejowego.

Zapraszamy odkrywania zabytków Żyrardowa i do udziału w konkursie.

 

Relacje z poprzednich edycji konkursu oraz szczegóły, znajdują się na Portalu Urzędu Miasta Żyrardowa w zakładce ,,Manufaktura Satyry”

Fotografia © Zbigniew Kołaczek | Plac Jana Pawła II w Żyrardowie.

Poleć innym