Kiedy byliśmy dziećmi, sprzedano nam jedno z największych kłamstw ludzkości: mit o absolutnej wolności dorosłego życia. Obiecywano nam świat, w którym bezkarnie można jeść chipsy na kolację, wracać do domu po zmroku i samodzielnie decydować o tym w czym wyjdzie się ubranym z domu. Nikt jednak nie wspomniał o druku PIT, rozmowach o pracę, kredytach hipotecznych i tej specyficznej, powracającej w niedzielne wieczory pustce, która każe nam tęsknić za rzeczami, których nazwać nie potrafimy.